ای هیچگاه ناکجا ! گو کی ، کجا بستانمت ...
قال الرسول (ص):
ارحموا من في الارض يرحمکم من في السماء ...
با آنچه در زمین هست مهربون و رئوف باش تا دلسوز و عطوف باشن با تو اهل سماء ...
و من قدر عليه رزقه فلينفق مما آتاه الله ...
کسی که محروم می مونه از رزقش "چه رزق معیشتی و چه رزق دلش"
از آنچه خدا به او داده انفاق کنه ...
مشکل ما اینجاست که نمی دونیم مما آتاه الله چیست؟
یه لبخند یه گوش شنوا یه سنگ صبور یه دلسوزی یه دل رئوف
یه سلام یه خبرگیری یه پیامک یه دعا یه ... اینها همه مما آتاه الله ست ...
هر که حس میکنه توجهی بهش نمی شه ؛ توجه کنه به دیگران ...
هرکس حس می کنه غریب و تنها مونده ؛ غریب نوازی کنه ...
هرکس حس می کنه کسی درکش نمی کنه ؛ با جان و دل درک کنه دیگران رو ...
هرکس می خواد گرفتاریش برطرف شه ؛ گرفتاری دیگرون رو برطرف کنه ...
این قاعده و سنت الهی در زمین و آسمانه ...
من قدر عليه رزقه فلينفق مما آتاه الله ...
-------------------------------------------------
عمری ست تا از جان و دل ، ای جان و دل می خوانمت
تو نیز خواهان منی ، می دانمت ، می دانمت ...
گفتی اگر دانی مرا آیی و بستانی مرا
ای هیچگاه ناکجا ! گو کی ، کجا بستانمت ...
منشین خمش ای جان خوش این سکنی ها را بکش
گر تن به آتش می دهی چون شعله می رقصانمت ...
ای خنده ی نیلوفری در گریه ام می آوری
بر گریه می خندی و من در گریه می خندانمت ...
ای زاده ی پندار من پوشیده از دیدار من
چو کودک ناداشته گهواره می جنبانمت ...
ای من تو بی من کیستی چون سایه بی من نیستی
همراه من می ایستی همپای خود می رانمت ... امیر هوشنگ ابتهاج "سایه"
